Wzorzec rasy – sznaucer olbrzym

UŻYTKOWOŚĆ: Pies użytkowy i do towarzystwa.
KLASYFIKACJA FCI : Grupa 2. Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła.
Sekcja 1.1 Pinczery, sznaucery
Obowiązują próby pracy.
KRÓTKI RYS HISTORYCZNY : Pierwotnie sznaucer olbrzym wykorzystywany był w
południowych Niemczech do zaganiania bydła. Na przełomie XIX i XX wieku grupa hodowców
doceniła zalety użytkowe i wspaniały charakter tych psów. W 1913 założono dla nich księgi
rodowodowe, a w roku 1925 sznaucer olbrzym został oficjalnie uznany za rasę służbową.
WRAŻENIE OGÓLNE: Duży, mocny, raczej krępy niż wiotki. Powiększony, silniejszy sznaucer.
Pies o niewzruszonym charakterze, gotów do obrony, jego wygląd wzbudza respekt.
WAŻNE PROPORCJE:
 Sylwetka kwadratowa : wysokość w kłębie niemal równa długości tułowia.
 Długość głowy (mierzona od czubka nosa do guza potylicznego) stanowi połowę długości
tułowia (mierzonej od kłębu do nasady ogona).
ZACHOWANIE / TEMPERAMENT : Typowe dla psa tej rasy są łagodny i wyrównany
temperament, oraz niezachwiana lojalność wobec właściciela. Dobrze rozwinięte narządy zmysłów,
inteligencja, łatwość w szkoleniu, siła, wytrzymałość, szybkość i odporność na złą pogodę i
choroby czynią z niego doskonałego psa do towarzystwa, służbowego, użytkowego i sportowego.
GŁOWA
MÓZGOCZASZKA
Czaszka : Mocna, długa, potylica słabo widoczna. Głowa proporcjonalna do rozmiarów
psa, podkreślająca jego siłę. Wierzch głowy płaski, bez zmarszczek, linia profilu równoległa do
linii grzbietu nosa.
Stop: Wydaje się znaczny za sprawą obfitych brwi.
TRZEWIOCZASZKA
Nos: Trufla nosa dobrze rozwinięta, zawsze czarna. Nozdrza duże.
Kufa: Kształtu tępego klina. Grzbiet nosa prosty.
Wargi: Czarne, suche i przylegające, także w kącikach.
Uzębienie: Szczęki mocne, uzębienie kompletne (42 białe zęby zgodnie z wzorem
zębowym), zgryz nożycowy , równy i ścisły. Mięśnie policzków dobrze rozwinięte, ale policzki nie są
aż tak widoczne, aby zmieniały prostokątny kształt głowy (podkreślony przez brodę).
Oczy : Średniej wielkości, owalne, skierowane do przodu, ciemne, o żywy wyrazie.
Powieki dobrze przylegające.
Uszy: Wysoko osadzone, wiszące, kształtu litery V, wewnętrzną krawędzią przylegające do
policzków, skierowane do przodu w kierunku skroni. Jednakowo załamane, nie wyżej niż na linii
wierzchołka czaszki.
SZYJA: Mocna, dobrze umięśniona, sucha, szlachetnie wygięta, płynnie przechodzi w łopatki,
oddaje siłę psa. Skóra przylegająca, bez fałd.
TUŁÓW
Linia górna: Lekko opada od kłębu ku tyłowi.
Kłąb: Stanowi najwyższy punkt grzbietu.
Grzbiet: Mocny, krótki i dobrze związany.
Lędźwie: Krótkie, mocne i głębokie. Odległość od ostatniego żebra do miednicy na tyle mała, by
pies sprawiał wrażenie krótkiego.
Zad: Lekko zaokrąglony, niepostrzeżenia przechodzący w nasadę ogona.
Klatka : Umiarkowanie szeroka, na przekroju owalna, sięga łokcia. Przedpiersie, utworzone przez
rękojeść mostka, wyraźne.
Linia dolna i brzuch : Słabizna nie za bardzo podciągnięta, ładne przejście od klatki piersiowej do
brzucha.
OGON : Naturalny, pożądany sierpowaty lub szablasty.
KOŃCZYNY
KOŃCZYNY PRZEDNIE Oglądane z przodu mocne, proste i ustawione nie za blisko siebie;
oglądane z boku – przedramiona proste.
Łopatki: Przylegające do klatki piersiowej i dobrze umięśnione, górnymi krawędziami wystające
powyżej kręgów odcinka piersiowego. Jak najbardziej ukośnie ułożone, mniej więcej pod kątem 50st. do linii poziomej.
Ramię: Przylegające do tułowia, mocne i dobrze umięśnione, z łopatka tworzy kąt 95 – 100o.
Łokcie: Przylegające, nie wykręcone na zewnątrz ani do wewnątrz.
Przedramię: Dobrze rozwinięte i umięśnione. Oglądane z przodu i z boku idealnie proste.
Nadgarstek: Mocny.
Śródręcze: Mocne i sprężyste. Oglądane z przodu – pionowe, oglądane z boku – trochę nachylone w stosunku do podłoża.
Łapy : Krótkie, okrągłe, palce zwarte i wysklepione (łapa kocia), opuszki mocne, pazury krótkie,
czarne i mocne.
KOŃCZYNY TYLNE : Oglądane z boku – dobrze kątowane , oglądane z tyłu – równolegle,
ustawione nie za blisko siebie.
Udo: Średniej długości, szerokie, dobrze umięśnione.
Staw kolanowy: Nie wykręcony do wewnątrz ani na zewnątrz.
Podudzie : Długie, mocne, żylaste, przechodzi w mocny staw skokowy.
Staw skokowy: Wyraźnie kątowany, mocny, nie wykręcony do wewnątrz ani na zewnątrz.
Śródstopie: Pionowe do podłoża.
Stopy : Nieco większe od przednich. Palce zwarte i wysklepione. Pazury krótkie i czarne.
RUCH : Elastyczny, elegancki, dziarski, swobodny i przestrzenny. Wykrok kończyn przednich
możliwie najdłuższy; kończyny tylne z dobrym i sprężystym wykrokiem dają prawidłowy napęd.
Przednia i tylna noga stawiane są do przodu jednocześnie. Grzbiet, więzadła i stawy pozostają
stabilne.
SKÓRA : Dobrze przylegająca na całym ciele.
SZATA
SIERŚĆ: Powinna być twarda, szorstka i gęsta; składa się gęstego podszerstka i nie za krótkiej
okrywy, przylegającej do ciała. Włos okrywowy szorstki, dostatecznie długi, aby ocenić jego
strukturę, ani szczeciniasty, ani falisty. Na kończynach włos nie tak twardy, jak na tułowiu. Na
wierzchu głowy i uszach sierść krótka. Charakterystyczna jest broda, która nie powinna być
całkiem miękka, i krzaczaste brwi, trochę przykrywające oczy.
MAŚĆ
 Czysto czarna z czarnym podszerstkiem.
 Pieprz i sól.
Celem hodowlanym w odmianie pieprz i sól jest uzyskanie maści w pośrednim odcieniu,
jednolicie rozłożonej, z szarym podszerstkiem i dobrze pigmentowaną okrywą koloru
pieprzu.
Dozwolone są odcienie od ciemno szarego, żelazistego, po srebrno szary, zawsze z ciemną
maską w odcieniu harmonizującym z barwą tułowia. Wyraźne jasne znaczenia na głowie,
piersi i kończynach są niepożądane.
 Czarno/srebrna
Celem hodowli jest uzyskanie czysto czarnego włosa okrywy i czarnego podszerstka z białymi znaczeniami nad oczami, na policzkach, brodzie, spodzie szyi, w postaci dwóch rozdzielonych trójkątów na przodzie klatki piersiowej, na śródręczach i łapach, wewnętrznej stronie tylnych nóg i
wokół odbytu. Czoło, reszta szyi i zewnętrzne strony uszu muszą być czarne.
WIELKOŚĆ I WAGA :
Wysokość w kłębie : Psy i suki : 60 do 70 cm. Waga: Psy i suki: 35 do 47kg.
WADY : Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane
w zależności od stopnia nasilenia i wpływu na zdrowie i dobrostan psa.
W szczególności:
 Głowa zbyt mała lub zbyt duża.
 Ciężka lub okrągła czaszka.
 Zmarszczki na głowie.
 Kufa krótka, wąska lub szpiczasta.
 Zgryz cęgowy.
 Mocno wyrażone policzki lub kości policzkowe.
 Oczy jasne, zbyt duże, okrągłe.
 Uszy nisko osadzone, zbyt długie lub niejednakowo załamane. .
 Luźna skóra na szyi.
 Podgardle. Wątły kark.
 Grzbiet długi, nie związany, zapadnięty.
 Grzbiet karpiowaty.
 Spadzisty zad.
 Ogon od nasady skierowany w kierunku głowy.
 Długie łapy.
 Inochód.
 Sierść zbyt krótka, zbyt długa, miękka, falista, kosmata, jedwabista, maść biała lub łaciata
albo
z innymi pomieszanymi kolorami.
 Brązowy podszerstek.
 U odmiany pieprz i sól: czarna pręga lub siodło na grzbiecie.
 U czarno/srebrnych trójkąty na piersi niedość wyraźne rozdzielone
 Odchylenie od podanych rozmiarów do 2 cm.
WADY DUŻE
Nieprawidłowy wyraz płci (np. psy o suczym wyglądzie).
 Budowa wyraźnie ciężka lub lekka. Krótko lub wysokonożność
 Łokcie wykręcone na zewnątrz.
 Strome kątowanie tyłu.
 Stawy skokowe wykręcone na zewnątrz.
 U czarno/srebrnych białe znaczenia w innych miejscach niż podano we wzorcu.
 Odchylenie od podanych wymiarów o 2 do 4 cm.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE
 Agresja lub wyraźna lękliwość
 Wyraźne wady budowy lub zaburzenia zachowania
 Widoczna degeneracja budowy.
 Całkowicie odwrócony wyraz płci.
 Wady zgryzu: przodozgryz, tyłozgryz, krzywe szczęki.
 Oczywiste wady budowy, sierści i umaszczenia.
 Odchylenie od podanych wymiarów o więcej niż 4 cm.
NB.
 Każdy pies, wykazujący wyraźne deformacje budowy i
zaburzenia zachowania powinien być zdyskwalifikowany.
 Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra, w pełni wyczuwalne w mosznie.